Prikkertjes 5

Prikkertjes (5)

Even pas op de plaats voor een kleine ontboezeming.
Waarom zit deze tachtigjarige niet met een goed boek in een luie stoel?
Simpel. Ik kan niet anders.
Eerstens vanuit persoonlijke betrokkenheid.
Nu de Elba al geruime tijd niet meer fatsoenlijk begaanbaar is en je van de Maasdijk wordt weggeblazen door razende fietsers, geniet ik de laatste tijd steeds vaker van de schoonheid van ons Bichter Middengebied. Genieten van alles wat de natuur te bieden heeft. Rust en stilte, de kleuren van de seizoenen, de akkers, de veldweg, het uitzicht, mijn snuffelende honden, een praatje onderweg. Soms onderbroken door mijn eigen geneurie. “Tösje de Maas en de Kenaal, weite ze ’t waal”, zong Chel Savelkoul. Van Maas tot (Juliana)kanaal reikt hier de blik, maar of “ze” het allemaal even goed weten, waag ik te betwijfelen.

Maar mijn blik reikt verder. Als voormalig aardrijkskundeleraar zijn uitgangspunten van planologie, ruimtelijke ordening en landschap mij niet vreemd. Ik zie in gedachten hoe zich hier ooit een oude Maasgeul naar het oosten stortte. De vruchtbare sedimenten hebben de basis gelegd voor een rijke historie. Ik zie de kenmerken van het reliëf en mijmer over de Kingbeek die ooit dit dal volgde. Ik vrees dat de stedelijke ontwikkeling die hier is gepland, te beginnen met school en sport, de laatste dorpsfuncties uit onze kernen zal wegzuigen.

Ik heb even geaarzeld of ik deze prikkertjes op Facebook zou zetten. Ik ontvang nogal wat reacties van mensen die de openbaarheid niet aandurven. Mijn positieve ervaringen tijdens de dagelijkse wandelingen met de honden bewijzen gelukkig het tegendeel. Los van “voor” of “tegen”. Gewoon op z’n Beegs. Gun ieder zijn of haar mening. Gun mij mijn betrokkenheid. Met wederzijds respect en onderbouwde argumenten. Dat wel. Dan blijven we in gesprek.
Al is het met een prikkertje.

Afbeelding kan het volgende bevatten: lachende mensen, een of meer mensen, zittende mensen, bril, selfie, close-up en buiten
Prikkertjes 4